To jest archiwalna wersja strony!

Zamieszczone na niej tresci moga być zdezaktualizowane.

Aktualna strona znajduje siÄ™ pod adresem:

www.kocmyrzow-luborzyca.ug.gov.pl


WILKÓW

Pojedyncze odkrycia archeologiczne z terenu Wilkowa (m.in. urny) pochodz?ce ze schy?kowego okresu epoki neolitu i wczesnej epoki br?zu wyra?nie wskazuj? na to i? miejscowo?? ta by?a miejscem ludzkiego osadnictwa ju? w epokach prehistorycznych.

Pierwsza pisemna wzmianka dotycz?ca miejscowo?ci Wilków pochodzi z 1288 roku, jej nazwa za? to najprawdopodobniej nazwa dzier?awcza wywodz?ca si? od nazwy pochodzenia osobowego „Wilk”. Miejscowa legenda pochodzenie nazwy tej miejscowo?ci wi??e z zamierzch?ymi czasami kiedy to tereny wokó? Wilkowa porasta?y g?ste lasy, w?ród których cz?sto mo?na by?o spotka? wilki. Ich „wycie” szczególnie w czasie zimowych nocy mia?o, napawa? strachem ówczesnych mieszka?ców tej miejscowo?ci a zarazem da?o pocz?tek jej obecnej nazwie.

W epoce pó?nego ?redniowiecza (druga po?owa XV w.) oraz w czasach I Rzeczypospolitej Wilków nale?a? do Opactwa Benedyktynów z Ty?ca. Zakonnicy z Ty?ca byli inicjatorami i fundatorami budowy w Wilkowie (pierwsza po?. XVII w.) drewnianej kaplicy pw. ?w. Otylii i ?ucji, która znalaz?a si? pod opiek? plebanów z Luborzycy. Sam Wilków ju? od wczesnego ?redniowiecza wchodzi? w sk?ad luborzyckiej parafii.

Po trzecim rozbiorze i upadku I Rzeczypospolitej znalaz? si? Wilków po carskiej, rosyjskiej stronie granicy. Najprawdopodobniej w pierwszej dekadzie XIX stulecia maj?tek ziemski w Wilkowie zosta? przej?ty przez ówczesne w?adze pa?stwowe Królestwa Kongresowego. W pochodz?cych z 1827 roku dokumentach znajduje si? bowiem informacja, i? wie? Wilków wraz folwarkiem wchodzi w sk?ad dóbr rz?dowych Hebdów. W tym czasie miejscowo?? ta liczy?a 26 domostw i 190 mieszka?ców.

Pó?niej maj?tek wilkowski zosta? najprawdopodobniej odsprzedany przez w?adze rosyjskie rodzinie Jagielskich a nast?pnie przeszed? w r?ce rodziny Zubrzyckich, w której posiadaniu pozosta? do 1945 roku. Ostatnim jego w?a?cicielem by? in? Józef Zubrzycki.

Na pocz?tku XX wieku (1905-07) by? Wilków miejscem wyst?pie? ludno?ci ch?opskiej. Mia?y one charakter zarówno narodowy (??danie j?zyka polskiego w urz?dach) jak i spo?eczny (odmowa wykonywania prac na ziemiach nale??cych do dworu).

Trudne chwile przechodzi? Wilków w pierwszych miesi?cach I wojny ?wiatowej. Wtedy Wilków znalaz? si? na linii frontu tocz?cej si? jesieni? 1914 roku wielkiej austriacko – rosyjskiej bitwy o Kraków. Podczas tocz?cych si? wówczas dzia?a? wojennych, g?ównie w skutek silnego ostrza?u artyleryjskiego zniszczeniu uleg?a cz??? zabudowa? gospodarczych wilkowskiego dworu, kilka gospodarstw ch?opskich. Szcz??liwie tylko nieznaczne straty ponios?a zabytkowa kaplica w Wilkowie w której cz??ciowemu zniszczeniu uleg?a figura Chrystusa.

W okresie mi?dzywojennym Wilków nale?a? do Gminy w Luborzycy i Powiatu Miechowskiego. Miejscowo?? ta liczy? wed?ug danych z 1925 roku 285 mieszka?ców i 31 budynków mieszkalnych.

Wa?nym wydarzeniem nie tylko religijnym dla ówczesnych mieszka?ców Wilkowa by?a wizyta w wilkowskiej kaplicy 1 czerwca 1933 roku metropolity krakowskiego ksi?cia kardyna?a Adama Sapiehy.

Warto równie? wspomnie?, i? w kaplicy w Wilkowie odby? si? w 1938 roku ?lub Jerzego Turowicza pó?niejszego wieloletniego redaktora „Tygodnika Powszechnego” i Anny G?siorowskiej, córki Zofii Zawiszanki w?a?cicielki maj?tku w Goszycach.

Lata okupacji hitlerowskiej odcisn??y szczególnie pi?tno na losach mieszka?ców Wilkowa. Szczególnie dramatyczne wydarzenia mia?y miejsce na pocz?tku lipca 1943 roku. Wówczas to podczas karnej ekspedycji hitlerowskiej rozstrzelano w Wilkowie Jana i Józefa Wójcików, Jana Gruszk?, Wojciecha Drobniaka, Franciszka Rodaka, W?adys?awa Kasprzyka i Kazimierza Krzysztoporskiego. Dzi? miejsce ich m?cze?skiej ?mierci upami?tnia tablica, ods?oni?ta uroczy?cie 24 maja 1981 roku. Po zako?czeniu II wojny ?wiatowej w 1945 roku podobnie jak i inne maj?tki ziemskie na terenie dzisiejszej Gminy Kocmyrzów-Luborzyca maj?tek w Wilkowie zosta? rozparcelowany w wi?kszo?ci pomi?dzy miejscowych ma?orolnych ch?opów. Tylko nieznaczna „resztówka” (oko?o 12 ha ziemi), zosta?a upa?stwowiona i przekazana utworzonej wówczas, a dzi? ju? nieistniej?cej Szkole Rolniczej w Wilkowie