SULECHÓW

Nazwa tej miejscowości wywodzi się najprawdopodobniej od nazwy osobowej Sulech ( Sulimir, Sulisław itp.). Jak i w przypadku zdecydowanej większości miejscowości tworzących dziś Gminę Kocmyrzów-Luborzyca także Sulechów jest miejscowością mającą swoje początki w okresie średniowiecza. Pierwsza pisana informacja dotycząca Sulechowa pochodzi bowiem z 1422 roku .

Przez kilka stuleci był Sulechów własnością biskupów krakowskich, przynależącą do parafii w Luborzycy. Warto w tym miejscu wspomnieć, iż od chwili przekazania dochodów z parafii luborzyckiej na rzecz krakowskiej Akademii (1401 r.) dziesięcina pobierana przez proboszczów z Luborzycy od sulechowskich kmieci przeznaczona była na utrzymanie szkoły parafialnej, która powstała w Luborzycy. Dziesięcina ta, jak potwierdza m.in. dokument wystawiony w 1452 r. przez ówczesnego proboszcza luborzyckiego Tomasza Strzempińskiego była wynagrodzeniem za prowadzenie nauki w szkole luborzyckiej.

W czasach I Rzeczypospolitej administrowanie majątkiem biskupim w Sulechowie zwykle powierzano dzierżawcą, którzy obowiązani byli m.in. odprowadzać z tego tytułu podatki na rzecz państwa.

Po upadku i likwidacji I Rzeczypospolitej znalazł się Sulechów po austriackiej stronie granicy (w latach 1815 -1846 był Sulechów częścią Wolnego Miasta Krakowa).

Przecięcie przez linię graniczną ziem parafii w Luborzycy spowodowało iż Sulechów od końca lat dwudziestych XIX wieku został włączony do parafii w Raciborowicach.

Ważnym okresem w dziewiętnastowiecznej historii tej miejscowości są lata 1815 -1846, kiedy to była ona częścią Wolnego Miasta Krakowa. W tym bowiem okresie podjęto próby wprowadzenia ograniczonej reformy rolnej . Działania te podjęto w miejscowościach będących własnością państwową lub duchowną a taką właśnie był Sulechów należący do dóbr Kapituły Krakowskiej. Przeprowadzona reforma uznawała chłopów za dzierżawców ziemi a następnie wprowadziła czynsz zamiast pańszczyzny. Dokonane przeliczenie dniówek pańszczyźnianych na czynsz było jednak dla chłopów bardzo niekorzystne. Przykładem niech będzie przeliczenie zastosowane wobec gospodarza z Sulechowa Wojciecha Brosia, którego czynsz określono w wysokości kwoty odpowiadającej konieczności odpracowania przez jego rodzinę blisko 2000 dniówek roboczych pańszczyzny w jednym roku. Trudno się więc dziwić, iż tak przeprowadzone zmiany spotkały się z chłopskimi protestami kierowanymi do Komisji Włościańskiej odpowiedzialnej za wprowadzenie reformy.

U schyłku XIX wieku był Sulechów maleńką nadgraniczną miejscowością monarchii Habsburgów. Około 1880 roku sam Sulechów liczył tylko 13 domostw, które zamieszkiwało 103 mieszkańców. Do ówczesnego Sulechowa można jeszcze doliczyć dwie wólki : Cymigi (3 domy) oraz Pocieszkę (2 domy).

Często pomijanym epizodem historii Sulechowa jest fakt, iż to właśnie w tej miejscowości mieściła się na przełomie XIX i XX wieku przez krótki co prawda okres siedziba pierwszej na tych terenach poczty, która obsługiwała wszystkie miejscowości dzisiejszej Gminy Kocmyrzów-Luborzyca jakie należały do zaboru austriackiego.

W okresie międzywojennym (1918-1939) Sulechów należał do Gminy w Ruszczy i Województwa Krakowskiego. W roku 1925 miejscowość liczyła 27 budynków mieszkalnych i 183 mieszkańców.