RAWAŁOWICE

Na kartach historii Rawałowice po raz pierwszy pojawiają się w 1238 roku jako- Roulouice.

Pochodzenie nazwy tej miejscowości jest stosunkowo trudne do wyjaśnienia.

W okresie średniowiecza były Rawałowice własnością rycerską a w czasach I Rzeczypospolitej należały do dóbr szlacheckich. Wśród szlacheckich właścicieli majątku w Rawałowicach z pewnością wymienić należy Janusza Kośmirzowskiego (druga poł. XV w.) właściciela majątku w Kocmyrzowie. Prawdopodobnie pod koniec XV stulecia Rawałowice stały się własnością rodziny Kurozwęckich. Przez krótki okres były Rawałowice częścią dóbr wojewody inowrocławskiego Hieronima Łaskiego.

Z wiadomości przekazanych przez Jana Długosza a odnoszących się do drugiej połowy XV wieku wyłaniają się Rawałowice jako niemały, dobrze prosperujący majątek ziemski : „we wsi tej był dwór wyborny, który posiadał znaczne pola i karczmy i zagrody...”.

W XVII wieku Rawałowice wraz z Goszycami były własnością rodziny Zielińskich. Na terenie Rawałowic w XVII wieku nie odnotowano istnienia żadnych kmiecych gospodarstw czynszowych, co świadczy o dominującej roli pańszczyzny w gospodarce rawałowickiego majątku.

Na początku XVIII stulecia (1702 r.) doszło najprawdopodobniej w okolicach Rawałowic i Pietrzejowic do potyczki miejscowych chłopów z oddziałami szwedzkimi. Niestety brak jest szerszej informacji dotyczącej tego wydarzenia i jego wpływu na losy mieszkańców Rawałowic.

Po upadku I Rzeczypospolitej Rawałowice stały się częścią monarchii rosyjskiej. Na początku XIX wieku (1827 r.) wieś Rawałowice liczyła 144 mieszkańców i 24 domostwa.

W pierwszej połowie XIX wieku właścicielami rawałowickiego majątku była rodzina Bartlow. Do dnia dzisiejszego w luborzyckim kościele zachowała się tablica z inskrypcją poświęcona Mariannie z Dziannotych Bartlow, właścicielce Rawałowic zmarłej 30 marca 1842 r. Kolejnymi właścicielami Rawałowic była rodzina Bajerów (m.in. w 1859 r. jeden z członków rodziny Bajerów znalazł się wśród członków „rady” nadzorującej remont luborzyckiego kościoła). Po upadku Powstania Styczniowego 1863/64 i wprowadzeniu w życie carskiej reformy uwłaszczeniowej majątek Bajerów w Rawałowicach stracił około 40 ha ziemi na rzecz okolicznych gospodarstw chłopskich. Po śmierci ostatniego z Bajerów jego małżonka przekazała majątek w Rawałowicach swojemu siostrzeńcowi Stanisławowi Radwanowi. W rękach tej rodziny Rawałowice pozostaną aż do 1945 roku. W latach II Rzeczypospolitej (1918-1939) w Rawałowicach nastąpił rozwój ruchu ludowego. W gospodarce tego okresu także nastąpiły zmiany. Rozpoczęła się m.in na szeroką skalę uprawa tytoniu oraz owoców miękkich w szczególności truskawek.

Podczas II wojny światowej mieszkańcy Rawałowic włączyli się aktywnie w walkę z hitlerowskim okupantem. Byli wśród nich m.in. Jan Poszwa, Piotr Okrajek, Roman Szwaja, Antoni Kieca czy też Janina Blitek działaczka Polskiego Czerwonego Krzyża.

Dzisiaj w Rawałowicach aktywnie działa Ochotnicza Straż Pożarna.